dodano: 2017-11-30 12:25:12 edycja: 2017-12-12 16:13:27 autor: 1 odsłon: 876

Pogrzeb katolicki

Liturgię pogrzebową w naszej parafii zazwyczaj sprawujemy w Kaplicy Cmentarnej na Cmentarzu Komunalnym w Międzyzdrojach. Do pogrzebu kościelnego należy przedstawić: Urzędowy akt zgonu z właściwego USC, zaświadczenie o przyjęciu Sakramentu Chorych (jeżeli przyjął np. w szpitalu od kapelana). Jeżeli zmarły(a) mieszkał(a) poza naszą parafią, należy przedstawić zgodę na pogrzeb proboszcza ostatniego miejsca zamieszkania zmarłej(go) z adnotacją o życiu religijnym zmarłego(ej). Sprawujemy Mszę św. w intencji zmarłego, a także według tradycji w 30 dzień od pogrzebu. Jest także możliwość zamówienia (w miejsce 30 Mszy św. gregoriańskich) tzw. Zwyczaju Pomorskiego, czyli 12 Mszy św. ufundowanych przez rodzinę (co miesiąc jedna przez 1 rok - czas żałoby dla rodziny).

Uświęcenie czasu żałoby: ZWYCZAJ POMORSKI (pamięć o zmarłych)

„Jeśli pozwolimy, aby wspierała nas wiara,
to doświadczenie żałoby może zrodzić solidarność więzi rodzinnych (…).”
papież Franciszek, audiencja środowa 17 czerwca 2015

Wiele lat temu do mnie, proboszcza w nadzatocznej żeglarskiej Trzebieży, podeszła Kaszubka (gdzież ich nie ma!) z zapytaniem, czy przyjąłbym do odprawienia intencje mszalne według zwyczaju na Kaszubach. Nie znałem tego zwyczaju, chociaż od najdawniejszych czasów połowa mojego rodowodu ma korzenie kaszubskie. Ja sam ten zwyczaj opatrzyłem określeniem „zwyczaj pomorski”, chociaż –  być może – znany był pod inną nazwą. Babcia Anna (ur. 1899) z pomieczyńskich Adamczyków Potrykusowa – która w młodości jako pomocnica gospodyni zdobywała ogładę w rodzimej kulturze w najznakomitszym domu plebanijnym w Przodkowie i dlatego obeznana była ze zwyczajami religijnymi Kaszubów – potwierdziła zasadność tej prośby, dorzucając: Żałoba po najbliższych zmarłych u nas trwa jeden rok, a po matce jeden rok i sześć tygodni. Umiera matka – więzy rodzinne ulegają „zwiotczeniu”. Kult maryjny, jakby swoisty feminizm, promieniuje na Kaszubach do dzisiaj.

Do dzisiaj pamiętam tez śpiewny sposób przeżywania modlitwy różańcowej w języku kaszubskim (na jednym tonie) po Mszy świętej w Chocielewku, wtedy w kościele filialnym w lęborskiej parafii pw. NMP Królowej Korony Polskiej, prowadzonej przez nieodżałowanej pamięci ks. kanonika Jana Grabowskiego (w tym czasie: Mariana Gryszla – z ciekawą historią życia), dokąd jeździłem jako młodociany organista. Przy okazji pozdrawiam mojego następcę Mirka Kwidzyńskiego i ofiaruję modlitwę za śp. pana Wrońskiego, rozpoczynającego śpiewy w czasie nabożeństw.

Mądrość i zapobiegliwość kaszubskich duchownych była nadzwyczajna. Dla wielu biednych rodzin na kaszubskich piaskach kościelny zwyczaj odprawiania Mszy gregoriańskich (30 intencji po jednej każdego dnia „bez przerwy”) był często niedostępny. Proponowano więc sposób uświęcenia czasu żałoby przez okres jej trwania sprawowaniem jednej Mszy świętej miesięcznie w terminach około zgonu lub pogrzebu osoby zmarłej. Modlitwę rozpoczynała tzw. miesięcznica, a kończyła Msza w pierwszą rocznicę, kiedy pleban ogłaszał ustanie zewnętrznej żałoby. W tym czasie rodzina „trzymała się razem”. Jej członkowie, bliscy i inni krewni dzielili solidarnie między sobą comiesięczną mszalną ofiarę. Nie wolno było kłócić się z powodu ustaleń spadkowych. W ten sposób dorosłe osoby wielodzietnej rodziny spotykały się na modlitwie, dzieląc się też nowościami z codziennego życia. Przypomina to np. wielkopolski zwyczaj zamawiania Mszy żałobnej w swoich parafiach przez krewnych nieboszczyka:

od wujka Władka, od cioci Mani, itp. Od tamtej pory w parafiach, które prowadziłem nie ma tzw. intencji „za królów”, a inne nie żałobne intencje należy zamawiać z dużym wyprzedzeniem.

 

Z nadmorskich Międzyzdrojów (przedtem w Chojnie, Marcellinie, Palau, Stegaurach, Reichsmanndorfie, Hoechstadt an der Aisch, Szczecinie,Trzebieży) i rodzinnie z Nowej Wsi Lęborskiej: ks. Marian Jan Wittlieb

 

Kodeks Prawa Kanonicznego o pogrzebie katolickim:

Kan. 1176 - § 1. Wierni zmarli powinni otrzymać pogrzeb kościelny, zgodnie z przepisem prawa.
§ 2. Pogrzeb kościelny, w którym Kościół wyprasza duchową pomoc zmarłym, okazuje szacunek ich ciału i równocześnie żywym niesie pociechę nadziei, należy odprawiać z zachowaniem przepisów liturgicznych.
§ 3. Kościół usilnie zaleca zachowanie pobożnego zwyczaju grzebania ciał zmarłych. Nie zabrania jednak kremacji, jeśli nie została wybrana z pobudek przeciwnych nauce chrześcijańskiej. 

ODPRAWIANIE POGRZEBU - OSOBY, KTÓRYM NALEŻY UDZIELIĆ LUB ODMÓWIĆ POGRZEBU KOŚCIELNEGO
Kan. 1183 - § 1. Co do pogrzebu, katechumeni są zrównani z wiernymi.
§ 2. Ordynariusz miejsca może zezwolić na pogrzeb kościelny dzieci, których rodzice mieli zamiar je ochrzcić, a jednak zmarły przed chrztem.
§ 3. Ochrzczonym przynależnym do jakiegoś Kościoła lub wspólnoty kościelnej niekatolickiej, można pozwolić na pogrzeb kościelny według roztropnego uznania ordynariusza miejsca, jeśli nie ma ich własnego szafarza; chyba że się ustali, iż mieli przeciwną wolę.
Kan. 1184 - § 1. Jeśli przed śmiercią nie dali żadnych oznak pokuty, pogrzebu kościelnego powinni być pozbawieni:
1. notoryczni apostaci, heretycy i schizmatycy;
2. osoby, które wybrały spalenie swojego ciała z motywów przeciwnych wierze chrześcijańskiej;
3. inni jawni grzesznicy, którym nie można przyznać pogrzebu bez publicznego zgorszenia wiernych.
§ 2. Gdy powstaje jakaś wątpliwość, należy się zwrócić do miejscowego ordynariusza, do którego decyzji należy się dostosować.
Kan. 1185 - Pozbawienie pogrzebu zawiera w sobie także odmowę odprawienia jakiejkolwiek Mszy świętej pogrzebowej. 

PORONIENIA
Do czego masz prawo?
1.Masz prawo do rejestracji dziecka w Urzędzie Stanu Cywilnego. Szpital wystawia w takiej sytuacji tzw. pisemne zgłoszenie urodzenia dziecka. Przysługuje ono każdemu dziecku (medycznie płodowi, zarodkowi), bez względu na czas zakończenia ciąży. W USC otrzymasz wtedy skrócony akt urodzenia dziecka z adnotacją, że urodziło się martwo. Aktu zgonu nie sporządza się. Akt urodzenia z odpowiednią adnotacją jest jednocześnie 'aktem zgonu'. 

2.Prawo do rejestracji dotyczy także tych dzieci, które zostały poronione/urodzone w domu. 

3.Prawo do rejestracji dziecka w USC dotyczy także dzieci, które zostały poronione/urodzone poza granicami Polski, nawet jeśli państwo, w którym doszło do poronienia/porodu prawo to ogranicza np. ze względu na długość trwania ciąży. 

4.Masz prawo do urlopu macierzyńskiego (lub zasiłku macierzyńskiego, jeśli przebywasz na urlopie wychowawczym). W przypadku narodzin martwego dziecka kobiecie przysługuje połowa wymiaru urlopu. Obecnie jest to 8 tygodni. 

5.Masz prawo do pochowania dziecka (jego ciała czy szczątków), bez względu na czas zakończenia ciąży. Szpital wydaje wtedy Kartę Zgonu. Dokument ten potrzebny jest na cmentarzu, aby pochować dziecko. 

6.Masz prawo do uzyskania zasiłku pogrzebowego – bez względu na czas zakończenia ciąży. W ZUS-ie należy przedstawić dokumenty potwierdzające prawo do świadczeń oraz akt zgonu. W sytuacji, gdy akt zgonu nie został sporządzony (dziecko urodziło się martwo) przedstawia się akt urodzenia z adnotacją o martwych narodzinach
.
7.W szpitalu masz prawo do uzyskania informacji. 

8.Masz prawo, jak każdy pacjent, do uzyskania dokumentacji medycznej.


30 listopada 2017r. 12 grudnia 2017r. 1 876