dodano: 2017-12-10 19:09:05 edycja: 2017-12-11 17:05:12 autor: 45 odsłon: 429

Poezja proboszcza

Lat osiemnaście na sto pięćdziesiąt pięć: "Urszula ze Szwecji czwartki rozpoczęła, a Renata z Litwy owe koronuje; w środku Tomasz z Niemiec, Andrzej z Polski i Michal z Czech się mieści – każdy jest wydarzeniem dwa tysiące siedemnastego sierpnia w Międzyzdrojach. Z chóru świątynnych metrów wysokości słuchaliśmy po raz osiemnasty jak wichrów nad poziomem dwudziestu dziewięciu metrów od wody starych Mistrzów, odmładzając się klasyką organowej maestrii w tonacjach pięknych z urodzenia, a od lat stu pięćdziesięciu pięciu w Międzyzdrojach". [WiT]

Pochválen buď Ježíš Kristus! 
[Na věky věků. Amen.]
Dobrý večer!

Prawie miesiąc mija już:
Usłyszymy czwarty tusz
Dla międzyzdrojskich organów
Kulturalnych fanów
Zasłuchanych
W Michala czeskiego Novenki
Rozważania
Ku pożytkowi ludzi
I na uwielbienie Pana.

Jesme velmi vděční,
Maestro Novenko!
S Bohem! [WiT]

 

Słaby Bóg


– prognoza pogody na wyjście z wizytą

Przyjdź!
Czemu zwątpiłeś, małej wiary?
No właśnie, bo jestem małej wiary i dlatego lękam się Boga „cichego i łagodnego” (jak powiew wiatru), który jest blisko mnie…
A i tak Jego oskarżam o to, że to On „oddalił się” właśnie ode mnie.
A to ja, uważając Go za „Słabeusza”, porzucam Go… Ze słabymi nie warto trzymać. 

/…/

Czy wiem, ile mam kilo/metrów od mojego mieszkania do kościoła – Jego Domu?
Sprawdzę, dlaczego „choruję” tylko w niedziele i święta?!

WiT

 

---

 

Każdy kapłan

podobnie u świętego Piotra

przypomina w adwencie

o radości pewnej i oczekiwanej.

Każdy kapłan

podobnie u świętego Piotra

przypomina w adwencie

o gotowości do złożenia życzeń radości.

Każdy kapłan

podobnie u świętego Piotra

przypomina w adwencie

Niech „radość ludzi wszędzie słynie”

z narodzenia Pana.

 

---

 

[brakorób]

na znaku pytania z Ewangelii

św. Jana: Czy kochasz mnie?

(J 1, 6-8.19-28)

rozważa ks. Marian Jan Wittlieb

Sam o sobie

Sądzisz,

Że wiesz,

Kim jesteś?

- do końca.

Sądzisz, że jesteś Człowiekiem.

A przecież słyszysz nadziei skargę:

Bądź człowiekiem!

Sądzisz – należysz

do wiernych.

A przecież jak w psim zaprzęgu słyszysz:

Nawracaj się!

Sądzisz, że działasz

i spełniasz z miłości.

A przecież doświadczasz ich wątpienia:

Czy kochasz mnie?

Sam o sobie

Kim jesteś?

Nie dowiesz się

Bez wiary

W przebaczenie braków

- do końca.

 

---

 

„Daj mi pić!” (J 4, 7)

Żyli. Jak pies z kotem. Żydzi i Samarytanie.

On był Żydem. Ona Samarytanką.

To jedno spotkanie odwróciło całe jej życie.

Jej uprzejmość stała się źródłem kultury dla pobratymców.

Zaprosili Go do siebie: znienawidzeni i nienawidzący.

Każde spotkanie może być cudem przemieniającym.

Nie ma spotkań przypadkowych. Wszystko jest celowe.

Boskim zamierzeniem jest wszystkich przecudowić.

W Międzyzdrojach: ks. Marian Jan Wittlieb


10 grudnia 2017r. 11 grudnia 2017r. 45 429